Omgevingscommunicatie

Sloop, wijkvernieuwing en renovatie
Met veel plezier beschreef ik jarenlang de volharding, de voortgang, de successen, maar ook de perikelen van sloop, wijkvernieuwing en renovatie in vooroorlogse buurten. De stukken komen terecht in nieuwsbrieven voor de gemeente Eindhoven, woningcorporaties en bewonersorganisaties.

Wijkvernieuwing is een onderwerp dat van het begin af aan mijn belangstelling heeft. Waarom? Hierin komt veel samen waar ik warm voor loop: stedelijke vernieuwing (ontwikkeling) en de geschiedkundige en sociale aspecten daarvan. Mensen verlaten gedwongen hun oude plek en moeten zich een nieuwe eigen maken. Het kost moeite om heden en verleden harmonieus samen te laten bestaan. Maar als het lukt, wat zijn dan veel mensen blij.

‘Ik raad Astrid aan voor onderwerpen over stedenbouw en wijkvernieuwing’

Verbinden
Bij wijkvernieuwing werken veel disciplines samen: woningcorporaties, architecten, aannemers, gemeenten, politie en niet te vergeten de buurtbewoners. In de veelheid aan organisaties kon ik mijn belangstelling en nieuwsgierigheid kwijt naar verschillende bedrijfsculturen. Hoe werken organisaties? Of misschien nog belangrijker: hoe werken ze samen en hoe kun je ze verbinden? Een ingewikkeld vraagstuk dat te maken heeft met de eigen cultuur, openstaan voor andere disciplines, iets nieuws creëren en de wil om samen te werken. Een zoektocht waar ik graag over schrijf.

Participatie
Hoe krijgen inwoners de gemeente zover om een gevaarlijk kruispunt aan te pakken? Of een braakliggend stuk grond te mogen gebruiken als buurttuin? De inwoners moeten vooral een lange adem hebben om gehoor te vinden bij de gemeente, daarna is het vooral praten, praten en praten en samen toegroeien naar de nieuwe situatie. Communicatie is een belangrijk sleutelwoord.

Goed luisteren
Hetzelfde geldt voor een gemeente: hoe krijgen zij omwonenden mee bij een HOV-project met veel overlast en onder welke voorwaarden kunnen er toch kleine woningen voor moeilijke huurders komen in een bepaalde buurt? De projectleider van de ‘Skaeve Huse’ in Eindhoven zei het zo: “Je komt met een verhaal waar weerstand tegen is. Dan moet je vooral heel goed luisteren.” En ook niet te beroerd zijn om veel bijeenkomsten te organiseren en vaker informatie rond te sturen, voegde hij er aan toe.

Voor de uitvoering van het participatieprogramma interviewde ik inwoners en ambtenaren. Zo kreeg ik een inkijkje waardoor zij, ondanks hun verschillende posities, er toch samen uitkwamen.