Over Astrid
Het leukste van het schrijversvak? Iets maken dat daarvoor nog niet bestond, beginnen met een lege lei. Als de invalshoek is gekozen en het interview of het verslag is gedaan, komt het spelen met woorden en de structuur van het stuk. Zo ontstaan verhalen en boekjes over sloop en wijkvernieuwing, burgerparticipatie, een inkijk in het sociaal domein, een aanpak tegen eenzaamheid of portretten van kleurrijke mensen en buurten.
Sociaal domein
Ik ben een freelance tekstschrijver met een journalistieke achtergrond, gespecialiseerd in stedelijke vernieuwing en het sociaal domein. Ik ben maatschappelijk betrokken, vóór mijn loopbaan als tekstschrijver deed ik een opleiding voor jeugdwelzijnswerk. Dat beviel niet, daarover schrijven wél. Mede daardoor volg ik de ontwikkelingen in het sociaal domein op de voet en heb ik een goed inzicht in maatschappelijke organisaties en thema’s zoals eenzaamheid en burger- en bewonersparticipatie. Mijn achtergrond zorgt ervoor dat ik me goed kan inleven in (kwetsbare) doelgroepen.
Stedelijke vernieuwing
Wijkvernieuwing is een ander onderwerp dat van het begin af aan mijn belangstelling heeft. Waarom? Hierin komt veel samen waar ik warm voor loop: stedelijke vernieuwing, sociale én geschiedkundige thema’s. Mensen verlaten gedwongen hun oude plek en moeten zich een nieuwe eigen maken. Het kost moeite om heden en verleden harmonieus samen te laten bestaan. Gedwongen verhuizen, is een lastig proces, maar uitdagend om over te schrijven.
Voor de gemeente Eindhoven en verschillende Eindhovense woningcorporaties maakte ik jarenlang nieuwsbrieven over sloop en nieuwbouw van vooroorlogse wijken.
Wijkvernieuwing
Bij wijkvernieuwing werken veel disciplines samen: woningcorporaties, architecten, aannemers, gemeenten, politie en niet te vergeten de buurtbewoners. In de veelheid aan organisaties kon ik mijn belangstelling en nieuwsgierigheid kwijt naar verschillende bedrijfsculturen. Hoe werken organisaties? Of misschien nog belangrijker: hoe werken ze samen en hoe kun je ze verbinden? Een ingewikkeld vraagstuk dat te maken heeft met de eigen cultuur, openstaan voor andere disciplines, iets nieuws creëren en de wil om samen te werken. Een zoektocht waar ik graag over schrijf.
Participatie
Hoe krijgen inwoners de gemeente zover om een gevaarlijk kruispunt aan te pakken? Of een braakliggend stuk grond te mogen gebruiken als buurttuin? De inwoners moeten vooral een lange adem hebben om gehoor te vinden bij de gemeente, daarna is het vooral praten, praten en praten en samen toegroeien naar de nieuwe situatie. Communicatie is een belangrijk sleutelwoord.
Goed luisteren
Hetzelfde geldt voor een gemeente: hoe krijgen zij omwonenden mee bij een HOV-project met veel overlast en onder welke voorwaarden kunnen er toch kleine woningen voor moeilijke huurders komen in een bepaalde buurt? De projectleider van de ‘Skaeve Huse’ in Eindhoven zei het zo: “Je komt met een verhaal waar weerstand tegen is. Dan moet je vooral heel goed luisteren, vaker informatie versturen en bijeenkomsten organiseren.
Voor de uitvoering van het participatieprogramma interviewde ik inwoners en ambtenaren. Zo kreeg ik een inkijkje hoe zij, ondanks hun verschillende posities, er toch samen uitkwamen.
